Vanavond was ik met mijn vriendin naar het concert van Altijd Verbonden. Tijdens dit concert worden kinderen die zo ontzettend gemist worden in het licht gezet.
En wauw ... wat was dit een bijzondere prachtige, krachtig avond. Ik had kippenvel en tranen, maar er was ook ruimte voor een lach. De muziek en dans maakten veel in mij los. Waar ik zelf nog niet bij kan raakte de muziek feilloos de gevoelige snaar. De dans vertolkte de diepe pijn om het verlies van mijn kleinzoon Fer én zoon Branco. De Liefde voor al die lieve, mooie kinderen die zo hard worden gemist was voelbaar en de her- en erkenning was groot.