Gisteren was het drie jaar geleden dat mijn kleine prins tot ons kwam. Het lijkt wel alsof de tijd steeds sneller aan mij voorbij vliegt. Wat gelukkig niet voorbij gaat zijn de herinneringen die we samen maakten. Het moment dat hij met zijn mama en papa thuis kwam zie ik nog voor me. En ook hoe zijn lichaam in het water van het waterbadje meedeinde en hoe hij op de bank werd neergezet. Voor grote zus die het spannend en ook een beetje eng vond, legden we een handdoek over de waterbak heen. En dan op zo'n manier dat een stukje onbedekt bleef zodat ze toch nog een glimp van haar kleine broertje kon opvangen én zelf kon beslissen of ze meer of minder wilde zien.
Helaas was de tijd die we met Fer hadden erg kort. Veel te snel moesten we hem loslaten en afscheid van hem nemen. Ondanks het verdriet voel ik nog steeds de warme en liefdevolle verbinding die er was. Oppassen op grote en kleine zus, met zijn mama kleertjes en een mandje uitzoeken. Samen luisteren naar muziek voor de afscheidsdienst. Samen met grote zus en haar mama op bed zitten babbelen.
Samen
❤️
heel veel samen
met een vanzelfsprekend doel;
zorgdragen voor steun
met een warme, liefdevolle welkom & afscheidsdienst